Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on telegram

19 Ekim 2020

Bir Resim Bir Tiyatro Bir Yol

Bazen kendimi bir resmin içinde hissediyorum. Böyle garip ama güzel bir his. Ben yaşadıkça ben hareket ettikçe ressamın elindeki fırçadan  tabloya yayılan renkler ortaya çıkıyor.

Renkler diyorum çünkü renkler tam bir hayat yansıması, hayatın kendisi..

Böyle hani o renklerin değişimi nasıl desem:

Şimdi senden bir şey denemeni istiyorum; bir elinin başparmağını avuç içine doğru bastır, hah işte gördün mü sana bahsetmek istediğim renk değişimi o işte. Ani ve canlı.

Sanki ben yaşarken yaptığım hatalar,şekiller, şükullar böyle tabloda kırmızı sarı bir fırça darbesiyle havalanıyor, bazen de ben güzel şeylere yol aldıkça neşeme neşe kaçtıkça da mavi ile yeşil arasında upuzun bir fırça izi beliriyor. Böyle gördükçe renkleri göğsüm genişliyor, sevgim artıyor, içim içime sığmıyor adeta bir çocuk gibi oradan oraya koşup bu renk çümbüşüne dahil olmak istiyorum

Acaba burada ressam yine ben mi oluyorum ki? Tablonun içine hapsolmuş bir ressam kendisine dışardan bakmayı ne kadar becerebilir?

Bazen de kendimi bir tiyatro sahnesindeki ana karakter gibi hissediyorum.

Aslında niye böyle hissettiğimi az çok anlıyorum. Çünkü ben kendi hayatımın da baş karakteriyim zaten.

Hayatım akıp gittikçe ve ben bu  hikayeme yeni şahitler ekleyip bu hikayeyi renklendirdikçe bir tiyatro sahnesine dönüşüyor her şey..

Böyle sanki yolda yürürken, uyurken, yemek yerken kısacası hayatı yaşarken birinin beni izlediği hissi içimden hiç gitmiyor. İşte o seyircinin varlığı beni güzel şeyler yapmaya itiyor. Kim güzel bir oyun sahnelemek istemez ki? Kıyamet günü yaratıcıya anlamlı bir hikaye bırakmak istemeyen kaç kişi olabilir ki?

Bazen kendimi upuzun bir yol gibi hissediyorum. Bu yoldaki şeritler küçük büyük nefes alışlarım oluyor. Rahatlıyorum onların varlığı beni bu dünyada hissetiriyor. Yol uzanıyor ama ben kıvranıyorum. Dünyadaki en uzun yolculuğa çıkmışım gibi hissediyorum. Çünkü yolun uzunluğu kadar düşüncelerimin de ardı arkası gelmiyor. Zaten mesele varmak değildi değil mi? Yolda olmanın keyfini kim bilmez ki

Dünyazad

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Bildir
guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x