Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on telegram

Tüm Yazılar

14 Eylül 2020

İki El Bir Baş

 

Başını iki elinin arasına aldı.

Düşündü.

Her gün bir diğerinin aynıydı. Aynı şehir, aynı yüzler, aynı olaylar.’Bugün dünden daha güzel değil’ dedi içinden. Ve ekledi ‘Yarın da olmayacak’. Yaşlanıyor, gün geçtikçe yoruluyor ve yalnızlaşıyordu. Geldiği şu dünyaya alışamamıştı işte. Ve bir yolcu olduğunun bilincindeydi. Ama anlatamıyordu kendine.

Neden böyleydi ki her şey!

Başını iki elinin arasına aldı.

Güldü.

‘Aslında her gün aynı değil’ dedi. Ve ekledi ‘Hatta her an bile’. Biliyordu ki yaratan her an yarat-maktaydı. Biraz önceki hali ile şimdiki hali bile bir değildi. Tepeden tırnağa yeniden yaratılmıştı. Ya yaratan yaratmasaydı, ye ellerini çekseydi bir an! Düşüncesi bile ürpertiyordu.

İyi ki böyleydi her şey!

Başını iki elinin arasına aldı.

Üzüldü.

Mazlumlar geldi aklına, mustazaflar. Sonra kendi üzerine düşenleri yapmadığını düşünmek bile istemedi. Çünkü o zaman suçlu hissedecekti kendini. Ama düşünmeliydi. Üzüntüsü de ondandı ya, suçluydu. ‘Daha güzel bir dünya!’ dedi. Daha az haksızlık, daha az zulüm. Ulvi gayeler için yaşayan bir insanlık ve yaratanın olmasını istediği gibi bir dünya. Üzüntüsü biraz da bundandı, hasret. Sabır gerektiğini anladı. Aktif bir sabır!

Bazı şeyler değişmeliydi!

Başını iki elinin arasına aldı.

Böyle olması gerekliydi. Oldu…

Mehmet Yenilmez

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Bildir
guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Araç çubuğuna atla