Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on telegram

Tüm Yazılar

22 Ekim 2020

Mavi Küre

Milyarlarca İnsan bir mavi içinde yer değiştiriyor.
Bazıları koşuyor, bazılarıdır dururken bazıları susuyor. Yetişmeye çalışıyor eve, okula,
işe… Kimi gurbetteki ailesine, kimi iki sokak ötede kapanmak üzere olan markete, kimi ise
annesinin son nefesindeki o ince, küçük iniltiye… Hep yetişmeye çalışıyoruz bazı şeylere…
Sadece görüntüde boyut değiştiren ancak içerikte aynı olan kalbimizdeki koşuşturmacaya…
halbuki biraz, çok değil, iki saniye durup etrafımıza baksak neredeyiz, nereden geldik veyahut
nereye gidiyoruz?
Her güne ayrı bir nefes ile başlayıp başımızı yastığa koyup aynı nefes ile sona eren
geceye, belki bir kör karanlığa, belki sonsuz bir aydınlığa yürürken yeryüzünde düşünmeli
ama neyi?
Dünya bir nefes alış mı, yoksa boğulmak mı insanlığın içinde?
Yok kardeşim diyecek biri, elbette diyecek öteki, ama hangi soruya? Herkes birbirini
ayırsa da ırk, dil, din olarak aynıyız aslında… sadece vücut değiştiriyor benlik, başka bir şey
değil!
Dünya milyarlarca insanı taşıyacak kadar büyükse eğer, neden var savaşlar, ölen
çocuklar, ağlayan anneler ve suskun babalar?
İnsan olmak ile insanlık başka bir şey diyor, içimdeki tiz ses. Susturuyorum hemen
onu. Aynı şey olacak ki insan olanlar yaşıyor, insanlık yapanlar değil! Dünyaya da kızıyorum
insanlığı öğretmiyor, insan olmakla yetinenlere.
Dünya, insan, kavga, barış, ölüm, yaşamak ve daha bir sürü şey nedir çıksın da
anlatsın biri?

Hatice Kübra DEMEZ

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Bildir
guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x